كتير يكون فى دماغى فكرة معينة وابقى خلاص ناوية اكتبها ، واول ما اقعد الاقيها طارت من دماغى والاقى نفسى بعمل اى حاجه تانية مش عارفه ليه ، كانى بهرب من الكتابة زى التلميذ الخايب اللى بيتفنن ازاى يهرب من المذاكرة

لكن مش بايدى والله ، لكن حاسه ان روحى مبقتش زى الاول ، مش عارفه استمتع بشئ ولا اتحمس لحاجه وكأن روحى بتشيخ ، رغم انى بحاول ادور على اى حاجه تسعد او تبسط لكن للاسف مش لاقية ، وحتى لو لقيت مش بعرف استمتع بيها

حاسه الايام بقت شبه بعضها ، مزيج من الروتين والرتابة والملل بيتفنن انه يقضى على اى حماس جوايا ، ضغوط داخلية وخارجية بتخلى الواحد غصب عنه يكون عصبى وعلى غير طبيعته ، وواحدة واحده يلاقى نفسه بيبعد عن كل الناس وكل الحاجات اللى بيحبها وده اللى بيحصلى

بدعى ربنا بجد ان دى تكون فترة وحتعدى ، لانى مش حقدر اتعايش معاها اكتر من كده ، ويارب الايام الجاية فى رمضان تغسل شوية من روح الواحد وتنعشها ، وتصحى فيها الحاجات اللى قربت تدبل وتموت ، وترفع عنا الاسى واليأس وتحمى قلوبنا منه

اتمنى ان ميكونش حد زعلان منى او من تقصيرى معاه ، واتمنى انى اقدر ارجع تانى للمدونة روحها المرحه اللى كانت عليها ، وعشان ده يحصل لازم ارجع ده لروحى اولا، وده اللى بدعى ربنا انى اقدر اعمله

واخيرا اتمنى من كل قلبى للجميع رمضان كله خير وبركة ورضا من الله ، وكل سنة وانتم طيبين